Ja, hoe belangrijk is erkenning! Maar wanneer is het ooit genoeg? En hoe relatief is het, als het er is. Het is even fijn, maar het hoort bij de kortstondige genoegens in het leven.
Erkenning door de buitenwereld heeft alleen blijvende waarde als je je eigen waarde ook zelf erkent.
En dan is het nog de vraag wat er erkend moet worden. Zijn het talenten, goede eigenschappen, prestaties? Of kan het ook gewoon je menszijn betekenen?
Moet erkenning altijd gekoppeld worden aan ambitie en succes?
Kunnen we ook erkenning ontwikkelen voor onze minder geslaagde eigenschappen?
31 juli 2004
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten